چیدمان اکسیژن آزاد را در شهریورماه 1390 در اتاقی کوچک از گالری آپادانا در جشنواره هنر چند رسانه ای که توسط انجمن
نقاشان اصفهان برگزار شد ، اجرا کردم.

اجرای این طرح بر مبنای یادآوری و ایجاد حس فضای درونی نایلونی در بسته است که چند ماهی در آن غوطه ورند. ورودی کوچکی ،
امکان حضور مخاطب دراین اثر را فراهم میکرد.
موجوداتی خاص از جنس استخوانهای حیوانات مرده و رها شده در بیابان ساختم. استخوانهایی که توسط دندانهای تیز گرگ ها و
شغالها تمیز شده و آفتاب سوزان کویربر آنان تابیده بود. استخوانهایی از گوسفند ، الاغ و گاو.
این موجودات درون فضای پلاستیکی چیدمان شده و ویدئویی موهوم از جانداران قعر دریا و غواصی که در تصویر به مخاطب نزدیک می
شد، بر قسمتی از دیواره ی پلاستیکی پخش گردید ، همراه با صدای تنفس های زیر آب غواص و صدایی نامفهوم از اعماق دریا.
سعی بر آن داشتم تا دراجرای این چیدمان ،فضای تنگ و سختی را که انسان برای بسیاری از موجودات زنده فراهم ساخته بازنمایی
کنم ،فضایی که به تمثیل نشان دهنده ی تنفس سخت یک ماهی درون مشمایی پر از آب است. تمثیلی از زمین و موجوداتی که زمانی
شاید جز فسیل ،خاطراتی از آنان باقی نماند؛